Op weg naar Darwin

Vandaag bezoeken we eerst en vooral naar Territory Wildlife Park. We zijn al verschillende Zooën aan ons laten voorbij gaan, maar deze willen we echt wel bezoeken. Dit park is uitgebaat door de Nationale Parken van Australia en legt vooral de nadruk op de dieren die je kunt vinden in Northern Territory. Om 8u30 staan we aan de poort. We zijn de eerste deur gate wordt juist geopend. Een parkeerplaatsje vinden is niet moeilijk, nadenken over waar de zon opkomt en ondergaat en zo een plaats in de schaduw versieren is iets moeilijker. Opnieuw krijg ik 50% korting met mijn ISIC-studentenkaart.
We wandelen eerst en vooral naar de Wallabies en kangoeroes. We zijn de eerste bezoekers dus ze hebben zich nog niet weggestopt. Een ranger komt langs om ze eten te geven. Kijk je mag deze strelen. Ongelooflijk, hij geniet ervan en vraagt zelfs naar meer. Er rijdt constant een treintje door het park. Je kunt er steeds opspringen dan brengen ze je naar de volgende plaats. Maar wij opteren om te wandelen. Door heel het park vind je tracks die je leiden van de ene bezienswaardigheid naar de andere. We werpen nog een blik op de waterbuffels die ze hier net zoals de wilde varkens vervloeken. Ze verstoren de oorspronkelijke habitat grondig, ze woelen de natuurlijke drinkpoelen dermate om waardoor ze een slijkput worden in plaats van een drinkplaats voor vogels en kangoeroes. De waterbuffels krabben en schuren zichzelf langs de rotsen waardoor de rotsschilderingen van de aboriginals verloren gaan. Men schiet deze beesten meer en meer neer.
Om 10u start de voorstelling van de birds of prey. Deze indrukwekkende roofvogels hebben we vaak genoeg langs de weg op dode kangoeroes gezien. Nu zien we ze van dicht. De rangers vertellen hoe vernuftig deze beesten zijn, vooral de honduil vinden prachtig. Een uil die blaft als een hond, je hoort en ziet ze niet elke dag.
We lopen een ganse dag rond in de prachtig natuurpark. Vooral het aquarium is indrukwekkend maar ook avaries zijn prachtig. Men heeft voor ieder habitat een vogelkooi gemaakt, hierdoor kun je goed zien welke vogels eerder leven in mangroves, in de woodlands, in de tropical rainforest. Het is opvallend hoeveel vogels we ook effectief gezien: kookaburra, kaketoes, finches, Ook de nachtdieren zijn bijzonder mooi. Zo konden we nog maar eens kennismaken met het gekrijs van de fruitbats en hebben we hopeloos zitten zoeken naar de paintbrush possum die we, denken we dan toch, ook minstens één keer gezien hebben, maar heel misschien was het ook een sugarglider. Het was alvast een nachtknaagdier met een mooie staart, dat weten we zeker.

We rijden richting Darwin. Net voor Darwin, in Palmerston, kiezen we voor Palms Caravan Resort. Dit is een megagrote camping met wel 4 verschillende zwembaden. Er zijn nog slechts 2 van de meer dan 1000 plaatsen vrij. Dit heeft natuurlijk alles te maken met picnicday. Verschillende kampeerders komen weer spontaan met ons praten, soms voeren we zelfs hele discussies.

Vandaag bezoeken we Darwin. Op de hoek met Daly Street en Mitchell Street vinden we een parking waar we voor een paar dollars een ganze dag kunnen parkeren. We parkeren onze auto in de schaduw en beginnen aan onze stadswandeling. Via de esplanade wandelen we het centrum in. De winkelstraat lijkt alleen te bestaan uit toeristenwinkels die alemaal hetzelfde verkopen. In de plaatselijke brochure las ik dat in het MGM-casino je kun lunchen voor bijzonder weinig geld. Onze ervaringen in Las Vegas met deze buffets is positief dus wandelen we richting casino. Die veel verder blijkt te liggen dan we hadden gedacht. Na 45 minuten in de hitte wandelen, komen aan in het casino. Dat denken we dan toch. Alleen noemt dit casino niet meer MGM, maar zijn ze blijkbaar nog maar net overgenomen door een andere firma. Het is hier toch niet zo losjes als in Amerika. In singlet kom je er niet in. Toch lopen we – zelfs met singlet – naar binnen en effectief voor een habbekrats een prachtig buffet. We mogen plaatsnemen op het terras. Heerlijk, terwijl iedereen de airco verkiest, zitten wij heerlijk buiten. Ze denken dat ze ons straffen omdat we niet gereserveerd hebben. De ober die ons bediend is een ozzie ten voeten uit: hij is maw supersympathiek, begint onmiddellijk te praten en smelt weg bij de gedachte dat wij elke dag belgian chocolats kunnen eten. Het eten is echt lekker en bijzonder verzorgd. Jammer dat je niet van alles kunt proeven. Bij het naar buiten gaan worden we tegengehouden door de security: we mogen niet binnen want we hebben een singlet aan. Nu alleen nog duidelijk maken dat we niet naar binnen maar naar buiten willen. Na deze heerlijke copieuze maaltijd wandelen we verder, voorbij Mindil beach en de botanische tuinen naar het Museum and Art Gallery of the Northern Territory. Dit museum, dat trouwens gratis is, is een bont allegaartje van aboriginalkunst, geografie en natuur in de NT, een botenverzameling en tot slot een deel over de cycloon Tracy die op kerstmis 1974 Darwin bijna volledig platlegde. Het is een mooi museum en op zich interessant maar het lijkt wel of dat alles wat interessant is hier willen onderbrengen waardoor elke vorm van logica ontbreekt. En als je nu nog steeds geen salties van dichtbij hebt gezien, dan kun je er hier zelfs één aaien. Sweetheart is een reusachtig opgezette saltie die hier een aantal jaar geleden de buurt onveilig maakte. Men heeft haar gevangen en opgezet. Wedden dat je nu niet meer het water inspringt zonder zeker te zijn dat er geen saltie inzit.
We wandelen langs de zee terug en lezen de waarschuwingsborden voor de Box Jelly Fish. Wat een zonde: zoveel water, zo warm en toch kun je er enkel verlekkerd naar toe staan kijken.
Nog eventjes bellen naar Qantas om onze vlucht te bevestigen en dan naar de camping. Nu het nog klaar is wil ik alles pakken en de camper schoonmaken want morgen om 10u moeten we de camper gekamd en gekuist afleveren in de garage. Voor de laatste keer BBQ’en we een grote T-bonesteak en genieten we van Australia.